Tüm süvariler at sırtında ilerliyordu. Sonra biri atından düştü. Ordu düşen askere dönüp bakmadı. Atlılar batmakta olan güneşe doğru tüm görkemiyle yürüdü. İşte o an, geride bırakılan asker geçmişi hatırladı. Nâzım Hikmet'in şiirinden serbest bir uyarlama.